Embedded Files
Λίγες σκέψεις πάνω σε ένα τροπάριο της Μεγάλης Εβδομάδος...
Λίγες σκέψεις πάνω σε ένα τροπάριο της Μεγάλης Εβδομάδος...
ΜΕΓ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ “ΜΥΣΤΑΓΩΓΩΝ ΣΟΥ”
Θα γράψουμε εδώ, δυό λογια για το τροπάριο που ακούσαμε τη Μεγάλη Τετάρτη το βράδυ. Και το εξηγούμε, συμφωνα με τη μεταφραση του εγκολπιου Μεγαλης Εβδομαδος της Αποστολικης Διακονιας.
“Θελων Κυριε, να εισαγαγεις τους μαθητες Σου εις το μυστηριον του σταυρικου θανατου, , ελεγες : Φιλοι μου, προσεχετε ! Κανεις φοβος να μην σας χωρισει απο εμε. Διοτι ναι μεν εγω τωρα θα υποφερω παθηματα, αλλα αυτο θα γινη για τη σωτηρια του κοσμου. Να μην κλονιστειτε λοιπον στην πιστη σας προς εμενα, βλεποντας τις ταπεινωσεις και τους εξευτελισμους που θα υποστω, διοτι δεν ηλθα στη γη για να υπηρετηθω, αλλα για να υπηρετησω και να προσφερω την ζωην μου ως λυτρον για να ελευθερωθει ο κοσμος απο τη καταδυναστεια του διαβολου. Εαν λοιπον εσεις ειστε πιστοι και πραγματικοι φιλοι μου, εμενα να μιμεισθε. Οποιος δηλαδη θελει να ειναι πρωτος , ας ειναι τελευταιος, δηλαδη να μην αγαπα και επιδιωκει τιμες και διακρισεις. Ο κυριος ας ειναι απλος και ταπεινος οπως ο υπηρετης. Ο δεσποτης να ειναι ως ο διακονος. Μεινετε ενωμενοι πραγματικως μαζι μου, για να φερετε σταφυλάς, δηλ. Καρπους πνευματικους, διοτι εγω ειμαι η αμπελος που δινει στα κληματα ζωη, και οποιος αποκοπει απο εμε, δεν καρποφορει, αλλα ξηραινεται και πεθαινει πνευματικως.”
Το διδαγμα που βγαινει απο αυτα τα λογια που ακουσαμε να βγαινουν απο το στομα του Χριατου, πρεπει να τα κανουμε βιωμα μας, σε αντιθεση με τον κοσμο εξω οπου κυριαρχει παντου το φρονημα ποιος θα ειναι πρωτος σε οτιδηποτε. Και μας προτεινει αντι αυτου, να πηγαινουμε αντιθετα με το ρευμα του κοσμου τουτου και να επιδιωκουμε παντου την τελευταια θεση, τη θεση της διακονιας, της προσφορας εως και της ζωης μας εφοσον χρειαστει. Απλα , ησυχα και ταπεινα. Οπως ακριβως ο Κυριος μας : ως αμνος αμωμος και αφωνος ηλθε για εμας αποκλειστικα εδω στη γη , προσλαμβανοντας την ανθρωπινη φυση, για να μας διακονησει. Ποιος; ο ιδιος ο Θεος στην ουσια.
Να τα θυμομαστε αυτα στη καθημερινοτητα μας, να μην τα ξεχναμε ποτε, για να αξιωθουμε να λεγομαστε μιμητες του Χριστου, φιλοι Του και αδελφοι Του. Αμην._
Πνευματικές Νουθεσίες πατρος Φιλοθέου Ζερβάκου...
...Τώρα σε συμβουλεύω να μεταχειρισθείς τέσσερα όπλα ακαταμάχητα...
Πρώτο όπλο κατά του εχθρού είναι η αίσθηση της παρουσίας του Θεού...
Δεύτερο όπλο είναι να συνηθίσεις να λες ακατάπαυστα την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με»...
Τρίτο όπλο κατά του διαβόλου είναι η ταπείνωση...
Τέλος, τέταρτο όπλο κατά των παγίδων και των πειρασμών του διαβόλου, είναι η αγάπη, η καθαρή, η αληθινή, η ολόψυχη.
Όποιος έχει αυτή την αγάπη έχει μαζί του το Θεό, που είναι αγάπη:
«Ο Θεός αγάπη εστί, και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α’ Ιω. 4:16).
Όταν ο άνθρωπος έχει μαζί του τον Θεό προστάτη και βοηθό, τότε ποιον θα φοβηθεί;
Όπου φώς, φεύγει το σκοτάδι·
όπου αλήθεια, φυγαδεύεται το ψεύδος·
όπου ο Θεός, φεύγει σαν αστραπή ο διάβολος...
(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος † 8 Μαΐου 1980
Και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα ας λέμε δόξα σοι ο Θεός…
Η ευλογία αυτής της μνήμης χριστοποιεί τον άνθρωπο.
Ενεργεί κατα τρόπο θαυμαστό, και τον κάνει να βλέπει, ν΄αγγίζει, να εννοεί και να ερμηνεύει τον κόσμο διαφορετικά.
Ο χριστιανός διέρχεται τον παρόντα κόσμο με σεβασμό, υπομονή, και αγάπη και οχι κατακτητικά, καταδυναστευτικά και φιλάργυρα...
Δίνοντας την πρώτη σκέψη του ο πιστός στον Χριστό, την ελπίδα του και τα «προγράμματα» του, μη ενδειαφερόμενος τόσο για το «τι θα πει ο κόσμος» θα κερδίσει τη γαλήνη που χαρίζει ο Χριστός στους γνήσιους φίλους Του.
Ασχολούμενοι περισσότερο με τον εαυτό μας και λιγότερο με τους άλλους, θα απαλλαγούμε εύκολα απο πολλές μέριμνες...
(Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)
Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς για τους πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου
Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς για τους πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου
Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς σημειωνει για την συνοδο αυτη τα εξεις :
Οἱ ἅγιοι πατέρες ἔλαμψαν στὴ Νίκαια ὅπως τὰ ἄστρα στὸν οὐρανό, πού παίρνουν τὸ φῶς τους ἀπὸ τὸν ἥλιο.
Ἔτσι καὶ ἐκεῖνοι φωτίστηκαν ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ κι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα...
Πιστεύω πώς εἶναι ἀρκετὸ ν’ ἀναφερθῶ σὲ τρεῖς μόνο ἀπ’αὐτούς·
ἐκείνους πού σοῦ εἶναι οἱ πιὸ γνωστοί, γιὰ νὰ ‘χεις μιὰ ἰδέα πῶς ἦταν κι οἱ ὑπόλοιποι τριακόσιοι δεκαπέντε.
Κι ἀναφέρομαι στὸν ἅγιο πατέρα Νικόλαο, στὸν ἅγιο Σπυρίδωνα καὶ στὸν ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Μέγα.
Πολλοὶ ἀπό τούς ἅγιους πατέρες ἔφτασαν στὴ Σύνοδο φέροντας στὸ σῶμα τους τραύματα πού εἶχαν δεχτεῖ γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ ἅγιος Παφνούτιος, γιὰ παράδειγμα, εἶχε χάσει τὸ ἕνα του μάτι ὅταν τὸν βασάνιζαν.
Ὅλοι τους ἔλαμπαν ἀπὸ ἕνα ἐσωτερικὸ φῶς πού προερχόταν ἀπὸ τὸν Θεό, ἕνα φῶς ὅπου διακρινόταν καθαρὰ ἡ ἀλήθεια...
Και συνεχιζει αναφορικά με το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα :
Tό σημερινὸ εὐαγγέλιο δέν μᾶς μιλάει γιὰ τὴ Σύνοδο αὐτή, ἀλλά γιὰ τὴν τελευταία προσευχὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ στὸν Οὐράνιο Πατέρα Του.
Γιατί διαβάζουμε τὸ εὐαγγέλιο αὐτὸ στὴ σημερινὴ γιορτή;
Ἐπειδὴ δείχνει τὴν ἐπιρροή του στὴν Πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.
Μὲ τὴ δύναμη τῆς προσευχῆς αὐτῆς ὁ Θεὸς ἐνίσχυσε τοὺς ἁγίους πατέρες τῆς Συνόδου καὶ τοὺς ἔκανε ἀτρόμητους ὑπερασπιστὲς τῆς ἀλήθειας, νικητὲς στὶς ἀμφισβητήσεις καὶ τὴν κακία ἀνθρώπων καὶ δαιμόνων...
Ἡ προσευχὴ αὐτὴ ὅμως ἔγινε καὶ γιὰ ὅλους ἐμᾶς πού ἔχουμε βαφτιστεῖ στὴν ἀποστολικὴ Ἐκκλησία καὶ πού μάθαμε ἀπό τούς ἀποστόλους καὶ τοὺς διαδόχους τους τὸ σωτήριο ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτήρα μας.
Ἀδελφοί μου!
Σκεφθεῖτε πώς ὁ Κύριος Ἰησοῦς λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ θάνατό Του, ἐδῶ καὶ δυὸ χιλιάδες χρόνια, σκέφτηκε καί σᾶς, προσευχήθηκε στὸν Θεὸ γιὰ σᾶς...
read more .... at
https://blog.zoodoxospigieka.com/2026/05/blog-post_25.html
Ο Άγιος Πορφύριος για τους Αγίους Πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου
Ο Άγιος Πορφύριος για τους Αγίους Πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου
Αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας.
Να γίνουμε όλοι ένα εν Θεώ.
Αν αυτό κάνουμε, γινόμαστε δικοί Του.
Τίποτε καλύτερο δεν υπάρχει απ’ αυτή την ενότητα.
Αυτό είναι η Εκκλησία.
Αυτό είναι η Ορθοδοξία.
Αυτό είναι ο Παράδεισος.
Ας διαβάσουμε απ’ τον Ευαγγελιστή Ιωάννη την Αρχιερατική Προσευχή.
Προσέξτε τους στίχους:
“ίνα ώσιν εν, καθώς ημείς … ίνα πάντες εν ώσιν, καθώς συ, Πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι… ίνα ώσιν εν, καθώς ημείς εν εσμέν … ίνα ώσι τετελειωμένοι εις εν … ίνα όπου ειμί εγώ κακείνοι ώσι μετ’ εμού”.
Βλέπετε;
Το λέει και το ξαναλέει.
Τονίζει την ενότητα.
Να είμαστε όλοι ένα, ένα με κεφαλή τον Χριστό!
Όπως ένας είναι ο Χριστός με τον Πατέρα και τον Υιό.
(Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Παύλου «Τρία περιστατικά το ίδιο ήθος» (εκ της ιστοσελιδος της οικειας Μητροπολεως)
Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Παύλου «Τρία περιστατικά το ίδιο ήθος» (εκ της ιστοσελιδος της οικειας Μητροπολεως)
Τό κείμενο αὐτό ὀφείλεται σέ τρία παράλληλα γεγονότα πού διαδραματίστηκαν σέ διαφορετικές πόλεις τῆς Πατρίδας μας μέ διαφορετικούς πρωταγωνιστές ἀπό τήν πλευρά τῶν ὑφισταμένων, ἀλλά μέ τούς ἴδιους πρωταγωνιστές ἀπό τήν πλευρά τῶν προϊσταμένων. Οἱ προϊστάμενοι εἶναι ἐκπαιδευτικοἰ λειτουργοί καί τῶν τριῶν βαθμίδων τῆς ἐκπαιδεύσεως καί οἱ ὑφιστάμενοι εἶναι μαθητές καί σπουδαστές καί τῶν τριῶν βαθμίδων τῆς ἐκπαίδευσης. Καί τά τρία περιστατικά ἔγιναν γνωστά σέ μένα μέσα στήν περίοδο τῶν ἑορτῶν.
Τό κείμενο αὐτό ὀφείλεται σέ τρία παράλληλα γεγονότα πού διαδραματίστηκαν σέ διαφορετικές πόλεις τῆς Πατρίδας μας μέ διαφορετικούς πρωταγωνιστές ἀπό τήν πλευρά τῶν ὑφισταμένων, ἀλλά μέ τούς ἴδιους πρωταγωνιστές ἀπό τήν πλευρά τῶν προϊσταμένων. Οἱ προϊστάμενοι εἶναι ἐκπαιδευτικοἰ λειτουργοί καί τῶν τριῶν βαθμίδων τῆς ἐκπαιδεύσεως καί οἱ ὑφιστάμενοι εἶναι μαθητές καί σπουδαστές καί τῶν τριῶν βαθμίδων τῆς ἐκπαίδευσης. Καί τά τρία περιστατικά ἔγιναν γνωστά σέ μένα μέσα στήν περίοδο τῶν ἑορτῶν.
Στήν πρώτη περίπτωση σέ συζήτηση πού εἶχα μἐ μία φοιτήτρια μοῦ εἶπε γιά τήν ἐπιμονή Πανεπιστημιακῶν Καθηγητῶν καί Καθηγητριῶν νά ἐπιβάλουν στούς φοιτητές τους τήν «Ρεπούσια» ἀντίληψη τῆς ἱστορίας, καθώς καί ἄλλων θεμάτων πού σχετίζονται μέ θέματα πού ἀφοροῦν τήν παράδοσή μας καί τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἀριστεροί οἱ περισσότεροι ἀπό τούς Καθηγητές μας, μοῦ εἶπε, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νά μᾶς ἐπιβάλουν τίς ἀπόψεις τους. Ἐνοχλοῦνται δέ ἰδιαίτερα ὅταν φοιτητής ἤ φοιτήτρια ἔχουν διαφορετική ἄποψη τήν ὁποία ὑποστηρίζουν μέ ἐπιχειρήματα.
Στήν πρώτη περίπτωση σέ συζήτηση πού εἶχα μἐ μία φοιτήτρια μοῦ εἶπε γιά τήν ἐπιμονή Πανεπιστημιακῶν Καθηγητῶν καί Καθηγητριῶν νά ἐπιβάλουν στούς φοιτητές τους τήν «Ρεπούσια» ἀντίληψη τῆς ἱστορίας, καθώς καί ἄλλων θεμάτων πού σχετίζονται μέ θέματα πού ἀφοροῦν τήν παράδοσή μας καί τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἀριστεροί οἱ περισσότεροι ἀπό τούς Καθηγητές μας, μοῦ εἶπε, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νά μᾶς ἐπιβάλουν τίς ἀπόψεις τους. Ἐνοχλοῦνται δέ ἰδιαίτερα ὅταν φοιτητής ἤ φοιτήτρια ἔχουν διαφορετική ἄποψη τήν ὁποία ὑποστηρίζουν μέ ἐπιχειρήματα.
Ἐξήγησα στήν νεαρή φοιτήτρια ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἀνωτέρω Καθηγητές ὀφείλουν τήν θέση τους εἰς τό ὅτι εἶναι παιδιά τοῦ κομματικοῦ σωλήνα ἤ «πνευματικά» τέκνα ἀνθρώπων μέ συγκεκριμένες θέσεις ἀπέναντι στήν ἱστορία οἱ ὁποῖοι ἐξελέγησαν ἀπό ἐπιλεγμένες πλειοψηφίες ἐκλεκτόρων καί ὄχι γιά τήν ἐξαιρετική ἐπιστημοσύνη τους καί ὅτι ὑπάρχουν καί μή ἐκλεγέντες ὄχι γιατί δέν ἦσαν ἱκανοί ἀλλά γιατί ἦταν ἐλεύθεροι. Αὐτό δέν ἀφορᾶ μόνο μία σχολή, ἀλλά τίς περισσότερες. Ἐκλεκτοί ἐπιστήμονες μέ ἐξαιρετικά βιογραφικά ἔμειναν ἀπ’ ἔξω καί ἐξελέγησαν ἄνθρωποι μέ πολύ ὑποδεέστερα βιογραφικά, ὡς πνευματικοί καρποί ἐπιστημόνων μέ συγκεκριμμένες ἀπόψεις.
Ἐξήγησα στήν νεαρή φοιτήτρια ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἀνωτέρω Καθηγητές ὀφείλουν τήν θέση τους εἰς τό ὅτι εἶναι παιδιά τοῦ κομματικοῦ σωλήνα ἤ «πνευματικά» τέκνα ἀνθρώπων μέ συγκεκριμένες θέσεις ἀπέναντι στήν ἱστορία οἱ ὁποῖοι ἐξελέγησαν ἀπό ἐπιλεγμένες πλειοψηφίες ἐκλεκτόρων καί ὄχι γιά τήν ἐξαιρετική ἐπιστημοσύνη τους καί ὅτι ὑπάρχουν καί μή ἐκλεγέντες ὄχι γιατί δέν ἦσαν ἱκανοί ἀλλά γιατί ἦταν ἐλεύθεροι. Αὐτό δέν ἀφορᾶ μόνο μία σχολή, ἀλλά τίς περισσότερες. Ἐκλεκτοί ἐπιστήμονες μέ ἐξαιρετικά βιογραφικά ἔμειναν ἀπ’ ἔξω καί ἐξελέγησαν ἄνθρωποι μέ πολύ ὑποδεέστερα βιογραφικά, ὡς πνευματικοί καρποί ἐπιστημόνων μέ συγκεκριμμένες ἀπόψεις.
Ἐν πάσει περιπτώσει αὐτό δέν εἶναι ἴσως τό μεγαλύτερο κακό. Πάντοτε καί σχεδόν σέ ὅλες τίς Σχολές δέν ἐξελέγοντο πάντα οἱ καλύτεροι. Τό πιό σημαντικό εἶναι ὅταν ἐνῶ θά πρέπει νά λειτουργοῦν ὡς ἐπιστήμονες λειτουργοῦν ὡς κομματικοί ἰνστρούχτορες θέλοντας νά ἐπιβάλουν συγκεκριμένη ἄποψη, ἡ ὁποία βέβαια ἀποβλέπει σέ συγκεκριμένους στόχους. Τό εἴδαμε αὐτό καθαρά καί στίς περίφημες ἐκπομές τοῦ ΣΚΑΪ γιά τό 1821 πού ἔβλεπε κανείς, ὑποτίθεται σοβαρούς ἐπιστήμονες νά προσπαθοῦν νά διαστρέψουν τήν ἱστορική ἀλήθεια γιά νά περάσουν μιά ἄλλη ἄποψη, ἡ ὁποία ἀποβλέπει σέ συγκεκριμένους στόχους.
Ἐν πάσει περιπτώσει αὐτό δέν εἶναι ἴσως τό μεγαλύτερο κακό. Πάντοτε καί σχεδόν σέ ὅλες τίς Σχολές δέν ἐξελέγοντο πάντα οἱ καλύτεροι. Τό πιό σημαντικό εἶναι ὅταν ἐνῶ θά πρέπει νά λειτουργοῦν ὡς ἐπιστήμονες λειτουργοῦν ὡς κομματικοί ἰνστρούχτορες θέλοντας νά ἐπιβάλουν συγκεκριμένη ἄποψη, ἡ ὁποία βέβαια ἀποβλέπει σέ συγκεκριμένους στόχους. Τό εἴδαμε αὐτό καθαρά καί στίς περίφημες ἐκπομές τοῦ ΣΚΑΪ γιά τό 1821 πού ἔβλεπε κανείς, ὑποτίθεται σοβαρούς ἐπιστήμονες νά προσπαθοῦν νά διαστρέψουν τήν ἱστορική ἀλήθεια γιά νά περάσουν μιά ἄλλη ἄποψη, ἡ ὁποία ἀποβλέπει σέ συγκεκριμένους στόχους.
Τό Πανεπιστήμιο εἶναι ἕνας χῶρος ἐλευθέρας διακινήσεως τῶν ἰδεῶν καί ὄχι ἐπιβολῆς μιᾶς συγκεκριμένης ἄποψης καί μάλιστα μέ κίνδυνο στήν ἐξέλιξη ἀξιόλογων σπουδαστῶν. Μιά τέτοια συμπεριφορά ὅμως ἐπί τῆς οὐσίας ὑποβαθμίζει τήν Πανεπιστημιακή ἐκπαίδευση. Ἀξίζουν βέβαια συγχαρητήρια στούς φοιτητές καί τίς φοιτήτριες πού ἀντιστέκονται, πού ἔχουν προσωπικότητα καί σθένος νά ἔχουν τίς ἀπόψεις τους καθώς καί ἐπιχειρήματα πού τίς ὑποστηρίζουν, πού δέν εἶναι καιροσκόποι. Τό τίμημα τῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἀξιοπρέπειας εἶναι πάντα βαρύ.
Τό Πανεπιστήμιο εἶναι ἕνας χῶρος ἐλευθέρας διακινήσεως τῶν ἰδεῶν καί ὄχι ἐπιβολῆς μιᾶς συγκεκριμένης ἄποψης καί μάλιστα μέ κίνδυνο στήν ἐξέλιξη ἀξιόλογων σπουδαστῶν. Μιά τέτοια συμπεριφορά ὅμως ἐπί τῆς οὐσίας ὑποβαθμίζει τήν Πανεπιστημιακή ἐκπαίδευση. Ἀξίζουν βέβαια συγχαρητήρια στούς φοιτητές καί τίς φοιτήτριες πού ἀντιστέκονται, πού ἔχουν προσωπικότητα καί σθένος νά ἔχουν τίς ἀπόψεις τους καθώς καί ἐπιχειρήματα πού τίς ὑποστηρίζουν, πού δέν εἶναι καιροσκόποι. Τό τίμημα τῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἀξιοπρέπειας εἶναι πάντα βαρύ.
Τό δεύτερο περιστατικό ἀφορᾶ μαθήτρια λυκείου πού ἀντιμετωπίζει τήν ἴδια συμπεριφορά ἀπό καθηγήτριά της, ἡ ὁποία ὅταν βλέπει ὅτι ἡ μαθήτριά της ὑποστηρίζει τίς θέσεις της μέ ἐπιχειρήματα καταφεύγει στήν εἰρωνία, ἴσως γιά νά γελοιοποιήσει τήν μαθήτριά της στούς συμμαθητές της. Ἡ μαθήτρια ὅμως τυχαίνει νά ἔχει προσωπικότητα.
Τό δεύτερο περιστατικό ἀφορᾶ μαθήτρια λυκείου πού ἀντιμετωπίζει τήν ἴδια συμπεριφορά ἀπό καθηγήτριά της, ἡ ὁποία ὅταν βλέπει ὅτι ἡ μαθήτριά της ὑποστηρίζει τίς θέσεις της μέ ἐπιχειρήματα καταφεύγει στήν εἰρωνία, ἴσως γιά νά γελοιοποιήσει τήν μαθήτριά της στούς συμμαθητές της. Ἡ μαθήτρια ὅμως τυχαίνει νά ἔχει προσωπικότητα.
Καί ἐδῶ τό ἐρώτημα παραμένει τό ἴδιο. Μπορεῖ νά θεωρεῖται ἐκπαιδευτικός ἐκεῖνος ἤ ἐκείνη πού πρῶτον δέν σέβονται τήν προσωπικότητα τοῦ μαθητῆ ἤ τῆς μαθήτριάς τους καί δεύτερον δέν εἶναι σέ θέση νά διαχειριστοῦν μιά ἄλλη ἄποψη τῶν μαθητῶν τους; Ἕνας τέτοιος ἐκπαιδευτικός δέν εἶναι ἄραγε ἀποτυχημένος καί ἀκατάλληλος γι’ αὐτή τήν θέση; Πῶς ἀλήθεια θά διαμορφωθεῖ ἡ ὑπεύθυνη καί ἐλεύθερη προσωπικότητα τοῦ μαθητῆ ὅταν, ἀκόμη καί ἐπί ποινῆ χαμηλοῦ βαθμοῦ, πρέπει νά ἀποδεχθεῖ τήν ἄποψη του ἐκπαιδευτικοῦ; Περιποιεῖ ἐπίσης τιμή γιά τόν ἐκπαιδευτικό ἡ σιωπή τῶν ἄλλων μαθητῶν ὄχι γιατί συμφωνοῦν μέ τόν καθηγητή ἤ τήν καθηγήτριά τους, ἀλλά γιά νά πάρουν βαθμό. Μέ αὐτό τόν τρόπο διαμορφώνονται ὑγιεῖς καί ἐλεύθερες προσωπικότητες;
Καί ἐδῶ τό ἐρώτημα παραμένει τό ἴδιο. Μπορεῖ νά θεωρεῖται ἐκπαιδευτικός ἐκεῖνος ἤ ἐκείνη πού πρῶτον δέν σέβονται τήν προσωπικότητα τοῦ μαθητῆ ἤ τῆς μαθήτριάς τους καί δεύτερον δέν εἶναι σέ θέση νά διαχειριστοῦν μιά ἄλλη ἄποψη τῶν μαθητῶν τους; Ἕνας τέτοιος ἐκπαιδευτικός δέν εἶναι ἄραγε ἀποτυχημένος καί ἀκατάλληλος γι’ αὐτή τήν θέση; Πῶς ἀλήθεια θά διαμορφωθεῖ ἡ ὑπεύθυνη καί ἐλεύθερη προσωπικότητα τοῦ μαθητῆ ὅταν, ἀκόμη καί ἐπί ποινῆ χαμηλοῦ βαθμοῦ, πρέπει νά ἀποδεχθεῖ τήν ἄποψη του ἐκπαιδευτικοῦ; Περιποιεῖ ἐπίσης τιμή γιά τόν ἐκπαιδευτικό ἡ σιωπή τῶν ἄλλων μαθητῶν ὄχι γιατί συμφωνοῦν μέ τόν καθηγητή ἤ τήν καθηγήτριά τους, ἀλλά γιά νά πάρουν βαθμό. Μέ αὐτό τόν τρόπο διαμορφώνονται ὑγιεῖς καί ἐλεύθερες προσωπικότητες;
Τό τρίτο περιστατικό ἀφορᾶ μαθητή τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως ἐκεῖ ὅπου ὁ λόγος τοῦ δάσκαλου ἤ τῆς δασκάλας εἶναι αὐθεντία γιά τό μικρό μαθητή. Ὅταν λοιπόν μία δασκάλα διδάσκει τούς μαθητές της ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός καί ὅτι ὅλα θά τά λύσει ἡ ἐπιστήμη καί ὅσα ἀκόμη δέν ἔχει λύσει θά τά λύσει στό μέλλον, δέν κάνει ἄραγε κατάχρηση ἐξουσίας καί μάλιστα μέ ψευδῆ ἐπιχειρήματα σέ μιά ἐποχή μάλιστα πού ὁ πατέρας τοῦ ἀνθρώπινου γονιδιώματος Κοllins, πρώην ἀγνωστικιστής γράφει τό βιβλίο του μέ τίτλο: «Τό ἀνθρώπινο γονιδίωμα ἤ τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ πού ἔφτιαξε τόν ἄνθρωπο»; Καρπός τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσης της εἶναι ἡ διδαχή στούς νεαρούς μαθητές της ἤ ἡ ἐπιβολή μιᾶς παρωχημένης κομματικῆς ἀντίληψης; Μιά τέτοια συμπεριφορά συνιστᾶ ἄξιο ἐκπαιδευτικό λειτουργό πού ἡ Πολιτεία, καί στήν προκειμένη περίπτωση οἱ γονεῖς τῆς εμπιστεύονται τά παιδιά τους γιά νά τά μορφώσει ἤ νά τά παραμορφώσει; Βέβαια τά μικρά παιδιά θά μεγαλώσουν, θά δοῦν τόν κόσμο καί τήν ζωή, θά δοκιμαστοῦν καί θά καταλάβουν πόσο ἀνεπαρκή δάσκαλο ἤ δασκάλα εἶχαν.
Τό τρίτο περιστατικό ἀφορᾶ μαθητή τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως ἐκεῖ ὅπου ὁ λόγος τοῦ δάσκαλου ἤ τῆς δασκάλας εἶναι αὐθεντία γιά τό μικρό μαθητή. Ὅταν λοιπόν μία δασκάλα διδάσκει τούς μαθητές της ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός καί ὅτι ὅλα θά τά λύσει ἡ ἐπιστήμη καί ὅσα ἀκόμη δέν ἔχει λύσει θά τά λύσει στό μέλλον, δέν κάνει ἄραγε κατάχρηση ἐξουσίας καί μάλιστα μέ ψευδῆ ἐπιχειρήματα σέ μιά ἐποχή μάλιστα πού ὁ πατέρας τοῦ ἀνθρώπινου γονιδιώματος Κοllins, πρώην ἀγνωστικιστής γράφει τό βιβλίο του μέ τίτλο: «Τό ἀνθρώπινο γονιδίωμα ἤ τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ πού ἔφτιαξε τόν ἄνθρωπο»; Καρπός τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσης της εἶναι ἡ διδαχή στούς νεαρούς μαθητές της ἤ ἡ ἐπιβολή μιᾶς παρωχημένης κομματικῆς ἀντίληψης; Μιά τέτοια συμπεριφορά συνιστᾶ ἄξιο ἐκπαιδευτικό λειτουργό πού ἡ Πολιτεία, καί στήν προκειμένη περίπτωση οἱ γονεῖς τῆς εμπιστεύονται τά παιδιά τους γιά νά τά μορφώσει ἤ νά τά παραμορφώσει; Βέβαια τά μικρά παιδιά θά μεγαλώσουν, θά δοῦν τόν κόσμο καί τήν ζωή, θά δοκιμαστοῦν καί θά καταλάβουν πόσο ἀνεπαρκή δάσκαλο ἤ δασκάλα εἶχαν.
Πρέπει νά πῶ ὅτι γνώρισα στή ζωή μου καί ἄθεους καθηγητές πού ὅμως εἶχαν σεβασμό στήν διαφορετική τοποθέτηση τῶν παιδιῶν καί τῆς οἰκογενείας τους. Κι’ ὅταν ἕνας τέτοιος μαθητής πού ἔχασε τόν πατέρα του καί ἦταν ἀπαρηγόρητος εἶχε καθηγητή ἕνα τέτοιο ἄνθρωπο, ὁ συγκεκριμένος Καθηγητής εἶχε τό θάρρος, μά περισσότερο ἀπό τό θάρρος τήν τιμιότητα νά πεῖ στόν μαθητή του: «Ἐμένα ξέρεις τίς ἀπόψεις μου, γιατί δέν πηγαίνεις στόν πάτερ νά μιλήσεις μαζί του»; Καί ὁ μαθητής ἦλθε σταλμένος ἀπό τόν ἄθεο, κατά τήν τότε δήλωσή του, πλήν ὅμως τίμιο καθηγητή του.
Πρέπει νά πῶ ὅτι γνώρισα στή ζωή μου καί ἄθεους καθηγητές πού ὅμως εἶχαν σεβασμό στήν διαφορετική τοποθέτηση τῶν παιδιῶν καί τῆς οἰκογενείας τους. Κι’ ὅταν ἕνας τέτοιος μαθητής πού ἔχασε τόν πατέρα του καί ἦταν ἀπαρηγόρητος εἶχε καθηγητή ἕνα τέτοιο ἄνθρωπο, ὁ συγκεκριμένος Καθηγητής εἶχε τό θάρρος, μά περισσότερο ἀπό τό θάρρος τήν τιμιότητα νά πεῖ στόν μαθητή του: «Ἐμένα ξέρεις τίς ἀπόψεις μου, γιατί δέν πηγαίνεις στόν πάτερ νά μιλήσεις μαζί του»; Καί ὁ μαθητής ἦλθε σταλμένος ἀπό τόν ἄθεο, κατά τήν τότε δήλωσή του, πλήν ὅμως τίμιο καθηγητή του.
Αὐτό πού τελικά θέλω νά πῶ εἶναι ὅτι τέτοια φαινόμενα εἶναι φαινόμενα παρακμῆς προσωπικῆς καί παρακμῆς τῆς ἐκπαιδευτικῆς διαδικασίας καί φανερώνουν τό «ἐπιστημονικό» ἐπίπεδο ἐνίων λειτουργῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀλλά καί τίς «παιδαγωγικές» τους γνώσεις ἤ καλύτερα τήν παιδαγωγική του.
Αὐτό πού τελικά θέλω νά πῶ εἶναι ὅτι τέτοια φαινόμενα εἶναι φαινόμενα παρακμῆς προσωπικῆς καί παρακμῆς τῆς ἐκπαιδευτικῆς διαδικασίας καί φανερώνουν τό «ἐπιστημονικό» ἐπίπεδο ἐνίων λειτουργῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀλλά καί τίς «παιδαγωγικές» τους γνώσεις ἤ καλύτερα τήν παιδαγωγική του.
Ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος
Ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος
Από τον Άγιο Παίσιο .... λίγα και ωφέλιμα...
Από τον Άγιο Παίσιο .... λίγα και ωφέλιμα...
Αν η ψυχή έχει την πνευματική λεπτότητα και ευχαριστεί συνέχεια τον Θεό και για τις πολύ μικρές δωρεές Του,
τότε και Εκείνος ανταποκρίνεται πολλαπλάσια.
Και γίνεται το εξής:
ευγνωμοσύνη ο άνθρωπος,
νέα δώρα ο Θεός.
(Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Από το Γεροντικό...
Από το Γεροντικό...
Ένας αδελφός αδικήθηκε από άλλον αδελφό και πήγε στον Αββά Σισώη, λέγοντας του: «Αδικήθηκα από έναν αδελφό και θέλω να πάρω εκδίκηση».
Ο δε γέροντας τον στήριζε, λέγοντας: «Όχι, τέκνο μου. Άφησε καλύτερα στον Θεό την εκδίκηση».
Αλλά εκείνος έλεγε: «Δεν θα ησυχάσω ώσπου να εκδικηθώ».
Του λέει τότε ο γέροντας: «Ας προσευχηθούμε, αδελφέ».
Και σηκώθηκε και είπε ο γέροντας: «Κύριε, δεν σε έχουμε πλέον ανάγκη να φροντίζεις για μας.
Γιατί μόνοι μας παίρνουμε το δίκιο μας».
Αυτό λοιπόν ακούγοντας ο αδελφός, έπεσε στα πόδια του γέροντα και είπε:
«Δεν θέλω πλέον να εκδικηθώ τον αδελφό μου. Συγχώρησε με, Αββά».
ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΤΗΤΕ ΣΤΟ BLOG ΜΑΣ :
ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΤΗΤΕ ΣΤΟ BLOG ΜΑΣ :
Σταχυολογήματα από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη (14/7)
Σταχυολογήματα από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη (14/7)
“Ο Ιησούς ας είναι το γλυκό μελέτημα της καρδιάς σου·
Ο Ιησούς ας είναι το εντρύφημα της γλώσσας σου·
Ο Ιησούς ας είναι η αναπνοή σου και ποτέ να μην χορταίνεις να τον επικαλείσαι.
Διότι από αυτή την συνεχή και γλυκύτατη μνήμη Του θα φυτευτούν, θα αυξηθούν και θα γίνουν μεγάλα δένδρα στη καρδιά σου οι 3 μεγάλες εκείνες αρετές: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη.
... Και να θυμάσαι, ότι Ο επίγειος χρόνος που μας δίνει ο Θεός για να κερδίσουμε τον παράδεισο, αξίζει τόσο, όσο αξίζει ο ίδιος ο παράδεισος! ”
Ο τρόπος λοιπόν, για να αποκτήσεις την ειρήνη, είναι ο εξής:
Να ξεχάσεις τελειωτικά την πτώση και την αμαρτία σου, και να παραδοθείς στην σκέψη της μεγάλης και άφατης αγαθότητας του Θεού, και ότι αυτός μένει πολύ πρόθυμος και επιθυμεί να συγχωρέσει κάθε αμαρτία, όσο και αν είναι βαριά, προσκαλώντας τον αμαρτωλό με διάφορους τρόπους και μέσα από διάφορους δρόμους, για να έλθει σε συναίσθηση και να ενωθεί μαζί του σε αυτή την ζωή με την χάρη του στην δε άλλη, να τον αγιάσει με τη δόξα του και να τον κάνη αιώνια μακάριο...
Όταν βρίσκεσαι σε κάποια δυσκολία, μην υποχωρήσεις καθόλου, αν δεν υψώσεις πρώτα τα μάτια σου στο Χριστό, πάνω στο σταυρό,
και θα δεις τυπωμένο εκεί με μεγάλα γράμματα ότι κι εσύ πρόκειται να οδηγηθείς στην θλίψη εκείνη.
Και τον τύπο αυτόν αντέγραψέ τον με τα έργα στον εαυτό σου.
Και όταν καμμιά φορά ενοχληθείς από την αγάπη του εαυτού σου, μην δειλιάσεις, ούτε να χωρισθείς από το σταυρό, αλλά τρέξε σε προσευχή και δείξε υπομονή στην ταπείνωση, μέχρις ότου νικήσεις την θέλησή σου και θελήσεις να γίνει σε σένα το θέλημα του Θεού.
Και αφού αναχωρήσεις από την προσευχή, συγκεντρώνοντας μόνον τον καρπόν αυτόν, να σταθείς χαρούμενος...
Αν και μυστηριακά (δια της Θείας Κοινωνίας), δεν μπορούμε να δεχθούμε τον Κύριο, περισσότερο από μία φορά την ημέρα,
ωστόσο πνευματικά και νοερά μπορούμε να Τον δεχόμαστε κάθε ώρα και κάθε στιγμή,
δια μέσω την εργασίας όλων των αρετών και των εντολών Του και ιδιαιτέρως με την νοερά προσευχή.
Και αυτό γιατί, ο Κύριος βρίσκεται κρυμμένος μέσα στις αρετές και τις αγίες Του εντολές και όποιος κάνει μία αρετή ή εντολή, δέχεται αμέσως μέσα στην ψυχή του και τον Κύριο, που είναι κρυμμένος μέσα σ' αυτές.
Σκέψου, ότι τρία πράγματα πρέπει να υπάρχουν για να
θεωρηθή ένα δώρο πολύ μεγάλης αξίας:
α.
το μεγαλείο του δώρου,
β. η αγάπη
εκείνου που το χαρίζει και
γ. η ωφέλεια
που δέχεται εκείνος που απολαμβάνει το δώρο.
Τώρα και τα τρία αυτά βρίσκονται
υπέροχα στο μυστήριο της Θείας
Ευχαριστίας...
Τώρα, αγαπητέ, για μία τέτοια γενναιοδωρία, την οποία
δείχνει σε σένα ο Θεός δεν πρέπει και συ να αφιερώσης ολόψυχα στον Θεό εκείνη την
μικρή ελευθερία, που έχει το αυτεξούσιό σου;
Για μία τόση μεγάλη ευεργεσία, που σου έκανε ο Θεός με το μυστήριο
αυτό, δεν πρέπει και συ να θυσιάζεσαι, για να τον ευχαριστήσεις...
Σκέψου, αδελφέ, την αγάπη με
την οποία ο Ιησούς Χριστός σου δίνει το
δώρο της Θείας Κοινωνίας.
Γιατί στην αγάπη βρίσκεται το παν της κάθε ευεργεσίας
και η αγάπη μοιάζει με την ψυχή του δώρου, ενώ το δώρο είναι σαν το σώμα...
(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)
Η Παναγία που σκουπίζει τα δάκρυα του κόσμου
Η Παναγία που σκουπίζει τα δάκρυα του κόσμου
Η Παναγία που σκουπίζει τα Δάκρυα του Κόσμου.
Υπάρχουν δάκρυα που κανείς δεν βλέπει. Δάκρυα που πέφτουν τη νύχτα, όταν όλα έχουν ησυχάσει.
Δάκρυα μιας μάνας που αγωνιά για το παιδί της. Ενός πατέρα που παλεύει να κρατήσει όρθιο το σπίτι
του. Ενός ανθρώπου που έχασε εκείνον που αγαπούσε. Ενός αρρώστου που φοβάται. Ενός νέου που
νιώθει μόνος. Ενός ανθρώπου που χαμογελά μπροστά στους άλλους, αλλά μέσα του πονά.
Και τότε, εκεί που η ανθρώπινη παρηγοριά δεν φτάνει, υπάρχει Εκείνη.
Η Παναγία μας!
Η Μητέρα του Χριστού και Μητέρα όλων όσοι καταφεύγουν με πίστη κοντά Της.
Δεν είναι ξένη προς τον ανθρώπινο πόνο. Τον γνώρισε βαθιά. Στάθηκε κάτω από τον Σταυρό του Υιού
Της και είδε Εκείνον που γέννησε, να υποφέρει. Γι' αυτό και μπορεί να καταλάβει κάθε μητέρα, κάθε
πονεμένο άνθρωπο, κάθε ψυχή που δοκιμάζεται.
Η Παναγία δεν μας υπόσχεται μια ζωή χωρίς σταυρό. Μας διδάσκει όμως πώς να στεκόμαστε κάτω
από τον σταυρό χωρίς να χάνουμε την πίστη μας.
(απόσπασμα από Αγιολόγιο)
Page updated
Google Sites
Report abuse