ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ

Γνωρίζετε όλοι ότι κάθε Σάββατο και ιδίως την Μεγάλη Τεσσαρακοστή εμείς προσευχόμαστε υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων.

Γι’ αυτό πρέπει να στερεοποιηθούμε καλά σε ότι διδάσκει περί των μνημοσύνων η Ορθόδοξη Εκκλησία...

Τι λοιπόν διδάσκει η Αγία μας Εκκλησία;

Έχουμε αρχαίες μαρτυρίες οι οποίες μας βεβαιώνουν ότι ήδη οι Απόστολοι του Χριστού έκαναν δεήσεις υπέρ αναπαύσεως των νεκρών.

Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες και στα έργα των μεγάλων πατέρων και διδασκάλων της Εκκλησίας που μας βεβαιώνουν ότι στα πανάρχαια χρόνια, από τους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού, οι χριστιανοί προσεύχονταν υπέρ των κεκοιμημένων και τελούσαν τα μνημόσυνα.

Η πιο αρχαία λειτουργία είναι αυτή του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.

Δέστε λοιπόν ποια επίκληση ή προσευχή υπέρ των κεκοιμημένων περιέχει αυτή η λειτουργία: «Κύριε, ο Θεός των πνευμάτων και πάσης σαρκός...»

Βλέπετε πόσο μοιάζει αυτή η πανάρχαια προσευχή μ’ εκείνη την προσευχή που ακούμε κάθε φορά στην λειτουργία;

«Ο Θεός των πνευμάτων και πάσης σαρκός…».

Βρίσκουμε εδώ τα ίδια λόγια.

Και αυτό μας δείχνει ότι αυτή η παράδοση της Εκκλησίας, να μνημονεύει δηλαδή τους κεκοιμημένους, έχει την αρχή της στα πανάρχαια χρόνια, στην εποχή των Αποστόλων και ότι πάντα η Εκκλησία προσευχόταν για τους νεκρούς.

(Άγιος Λουκάς ο Ιατρός)

Από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη...

Εγώ από παιδί πηγαίνω στο νεκροταφείο κάθε μέρα και σκέφτομαι τον θάνατο.

Πεθάναν όλοι οι συγγενείς μου.

Λοιπόν, μία θεία μου την μνημονεύω.

Είδα και την θεία και μου λέει:

– Αχ ανηψιέ μου Ιάκωβε, σ ̓ ευχαριστώ γι’ αυτό που μου στέλνεις.

Πολλά μου στέλνεις, αλλά ξέρεις έχει κι άλλους ανθρώπους που δυστυχούν και πεινούν και δεν έχουν κανέναν στον κόσμο να τους σκεφθή, να τους νοιαστή.

Γι ̓ αυτό κάνουμε τα Ψυχοσάββατα, είναι για όλους τους Χριστιανούς.

Και της λέγω:

– Πού να ξέρω εγώ ποιος έχει ανάγκη;

– Ξέρεις εσύ, μου λέει, τι πείνα έχουν, να τους στέλνης όπως στέλνεις εμένα, να στείλης και σε άλλους που έχουν ανάγκη και ο,τι στερούνται, διότι έχουν ανάγκη της προσευχής και ανάγκη έχουν της θείας Λειτουργίας.

Όλα καλά (είναι) και οι ελεημοσύνες και οι Παρακλήσεις, αλλά ιδιαιτέρως (βοηθά) η θεία Λειτουργία.

(Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης)

Η ιδιαίτερη ΑΦΘΑΡΣΙΑ του ί. Λειψάνου του Ρώσου Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ (1448—1533)

Το νεκρό, αλλά χαριτωμένο σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα!

Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).

Καί αυτά έπειτα από... 477 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του (30 Αυγούστου 1533)!

Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).

Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».

Όταν επέστρεψε στο Σβίρ, αξιώθηκε να ιδεί οφθαλμοφανώς τρεις όμοιους Αγγέλους, την Αγία Τριάδα, όπως ο Πατριάρχης Αβραάμ! Εκτισε τη Μονή Του με Ι. Ναό της Αγίας Τριάδος, καθώς και Ι. Ναό της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου, έπειτα από εμφάνιση Της σε Αυτόν. Υπηρετούσε τους πολλούς Μοναχούς, που είχαν συγκεντρωθή, με πολλή ταπείνωση και πρίν κοιμηθή, αφού τους υποσχέθηκε ότι θα τους προστατεύει στις πνευματικές και σωματικές ανάγκες τους, πρόσθεσε:

«Να δέσετε το αμαρτωλό σώμα μου από τα πόδια με σχοινί, να το ρίψετε επάνω στα βρύα(=μούσκλα) και να το τσαλαπατήσετε με τα πόδια σας»!

Τόσο ήταν ταπεινός, για να υψωθή από τον Ύψιστο, που λέγει: «Όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται» (Ματθ. 23, 12. Ανάλογο περιστατικό αναφέρεται ατό Βίο του Αγιορείτου Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλήτου, 8η Ιουλίου).

Το ι. λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για... πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη..

Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφή στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αντού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

  Γράφει λοιπόν ο Σεβασμιώτατος Σιατίστης Παύλος, οτι...   " Αυτόν τον καίρό του έχω αναθέσει κανά δυο ασθενείς - επικίνδυνα περιστατικά που βλέπω πως με τη χάρη του και την προσευχή του, δεν έχουν ξανανοσήσει. Για παράδειγμα, γνωρίζω μια κοπέλα, που ζεί με την επίγνωση πως ανα πάσα στιγμή μπορεί να πεθάνει. Έχει χάσει δυο αδέφια της από το ίδιο νόσημα κι ακολουθεί κι εκείνη τον δικό τους δρόμο. Και της λέω :

-Παιδί μου, η ζωή σου και η δική μου ζωή και οι ζωές όλων μας είναι στα χέρια του Θεού. Εσύ έχεις ένα πρόβλημα  και σκέφτεσα οτι μπορεί να πεθάνεις. Αλλά ξέρεις πόσοι θα πεθάνουν πριν από σένα , δίχως να έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα;  Εσένα ο Θεός σου δίνει μια ευκαιρία, να βλέπεις οτι η κάθε ημέρα που ζεις  είναι δωρεά δική Του. Κι έπειτα τι σημαίνει "θα πεθάνεις" ;   Που θα πας αμα πεθάνεις ;  Έχεις καταλάβει οτι όλοι μας ζούμε για να πεθάνουμε, για να πάμε κοντά στον Χριστό;  Αυτό δεν ειναι δυστυχημα, ειναι πανηγυρι, είναι χαρά , είναι γιορτή. Έτσι έζησαν όλοι οι Άγιοί μας , δεν φοβήθηκε κανείς τους τον θάνατο."

Και διηγούμαι τα περιστατικά της ζωης του Αγίου Ιακώβου, του Αγίου Πορφυρίου, Του Αγίου Παισίου. Οι άνθρωποι αυτοί , όλοι τους,  είχαν χίλιες αρρώστιες και ποτέ δεν παρεκάλεσαν να γίνουν καλά, ποτέ δεν υπέταξαν τα προβλήματα των ανθρώπων στη δική τους ασθένεια. Πάντα οι συνάνθρωποί τους είχαν προτεραιότητα μέσα τους. 

Έτσι , οι σύγχρονοι Άγιοί μας είναι ακόμα παρόντες και μέσα απο το παράδειγμά τους. Πάντα είναι έτσι με τους Αγίους μας. Ας δούμε τις εκκλησιές μας: ένας ναός είναι μια μικρογραφία του σύμπαντος, το δάπεδο ειναι η γη, είναι το δικό μας επίπεδο, ψηλά είναι ο Παντοκράτορας, είναι ο ουρανός. Και τί υπάρχει μεταξύ ουρανού και γης ;   Είναι οι Άγιοι που μας περιστοιχίζουν ιστορημένοι στους τοίχους.  Ποιοί είναι οι Άγιοι;  Αυτοί που ήταν χθες εδώ, εδώ που τώρα ζούμε εμείς. Για παράδειγμα, ο Άγιος Ιάκωβος. Τον γνωρίσαμε, λειτουργήσαμε μαζί του, ήπιαμε καφέ μαζί του, και τώρα έφυγε. Που είναι ;   Είναι εκεί,  στη Βασιλεία του Θεού....

ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΥ    ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΑΠΟ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΥΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ :  

ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ 

Μην ταράζεσαι, επειδή, απασχολημένος καθώς είσαι με τις διάφορες βιωτικές υποχρεώσεις ή, αν είσαι μοναχός, με τα διακονήματα σου, δεν έχεις τη δυνατότητα να διαθέσεις για την προσευχή τόσο χρόνο, όσο θα ήθελες.

Η εργασία, όταν εκτελείται σωστά και ευσυνείδητα, προετοιμάζει τον άνθρωπο για εγκάρδια προσευχή.

Έτσι, η ποιότητα αντικαθιστά την ποσότητα.

Τίποτ’ άλλο δεν μας κάνει να προοδεύουμε τόσο στην προσευχή όσο το να είναι η συνείδηση μας ικανοποιημένη από τη θεάρεστη δραστηριότητά μας.

(Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

Ένα πράγμα όμως είναι πέρα από κάθε αμφιβολία, θα έλθει ώρα που όλες οι δοκιμασίες και οι ταραχές θα εξαφανιστούν στο παρελθόν.

Τότε θα δούμε ότι οι πιο οδυνηρές περίοδοι της ζωής μας ήταν οι πιο καρποφόρες και θα μας συνοδεύουν πέρα από τα όρια αυτού του κόσμου και θα γίνουν θεμέλια της βασιλείας «μη σαλευόμενα» (Εβρ. 12,28).

Την ημέρα της Κρίσεως ό,τι αγαθό έχομε κάνει κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα είναι πλησίον μας για να μας δοξάσει.

(Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ)

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ

Πάνω απ’ όλα ασκηθείτε στην αγάπη.

Το αίσθημα της αγάπης ας κυριαρχεί στην καρδιά σας.

Τα έργα της αγάπης ας κυριαρχούν στη ζωή σας.

Αγάπη να νιώθετε για όλους και να δείχνετε σε όλους, ακόμα κι εκείνους που σας πικραίνουν.

Να λέτε, δόξα τω Θεω για όλα!

Δόξα τω Θεώ, που μου στέλνει κάτι για να υπομένω!

Δόξα τω Θεώ, που μου δίνει μια ακόμα ευκαιρία για να μπω στη βασιλεία Του, τη βασιλεία που ανήκει σ’ όσους υπομείνουν ως το τέλος, αφού «ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται» (Ματθ, 24:13).

Εμείς βάζουμε την υπομονή.

Και ο Θεός τη σωτηρία.

(Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

ΣΥΝΤΟΜΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΝΙΚΩΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ >>   ΠΑΤΗΣΤΕ  ΕΔΩ :

  ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ